Voor u gelezen – 2

Het boek van Lieven Migerode, “Ik zie u graag” lag de afgelopen weken op mijn nachtkastje. Ik heb erg genoten van de schrijfstijl van deze Vlaamse relatietherapeut. Hij geeft op een rake manier mooie adviezen, soms zelfs tussen de regels door. Goed te lezen voor mensen die meer willen snappen van hun relatie, van de relatie met hun kinderen, mensen die meer willen weten van liefde in het algemeen. Of, zoals de ondertitel zegt: Hoe blijf je gelukkig in je relatie?

Lieven Migerode wisselt theorie en praktijk op een prettig leesbare manier af. Er komen met regelmaat praktijkvoorbeelden voorbij die een inkijkje geven in zijn manier van relatietherapie bieden.
Hij heeft sowieso een mooie beeldende taal voorhanden. Die taal is niet altijd meteen te vatten, maar één beeld sprak mij erg aan.
Om de impact en de betekenis uit te leggen van de komst van een nieuw leven in het gezin: er is dan 4-voudige afstemming nodig, net als dat een hart 4 kamers heeft: het koppel stemt af op elkaar (met het kind als getuige), moeder stemt zich af op kind (met vader als getuige), idem voor vader en alle drie stemmen ze zich op elkaar af. Met andere woorden: op 4 niveaus zoek je met elkaar naar een nieuw evenwicht als je een gezin vormt.
Ook vertelt Migerode op een mooie manier over de conflictstijlen waar je als partners in terecht kunt komen, hoe je voormalige relatie meekomt in je nieuwe relatie en hoe je je kinderen voor kunt leven in een liefdevolle relatie met de mensen  om hen heen.

Kortom: een aanrader voor een ieder die zich wil verdiepen in relaties – partner en gezin.

Dag van het gezin

Vandaag is de dag van het gezin. Er zijn nogal verschillende soorten gezinnen: twee-ouder gezinnen, eenoudergezinnen, roze gezinnen, vier-oudergezinnen, samengestelde gezinnen…

De overeenkomst? Hier wonen kinderen die de liefde van hun ouders verdienen en bij hen op de eerste plaats willen staan. Die willen weten dat ze geliefd zijn. Ook al zien ze hun ouders niet iedere dag, toch willen en mogen ze weten dat papa, mama, bonusmama, pleegvader van hen houden.

Het verschil? In niet alle gezinnen voelen de kinderen zich geliefd. Omdat het voor ouders lastig is om die liefde te laten zien, omdat ouders andere problemen hebben die hen bezighouden en hun volledige aandacht opeisen, omdat ouders niet in staat zijn om echt van hun kinderen te houden, doordat ze zelf nooit echt kind hebben mogen zijn.

Laten we proberen elkaar met liefde en mededogen tegemoet te treden. En als er een gezin in jouw omgeving het moeilijk heeft, bied dan een liefdevol luisterend oor.

“ik ook van jou”

Volgende week ligt er in de schappen van de boekhandels een glossy over de liefde. Er zal veel in te lezen zijn over Emotionally Focused Therapy – deze vorm van relatietherapie viert dit jaar haar 10-jarig bestaan in Nederland.

Ik heb het blad zelf nog niet gezien, maar wel een preview in de e-mail. Het blad belooft erg mooi te worden: er staan mooie interviews in, o.a. met Sue Johnson, de grondlegster van EFT, met een stel dat de Houd Me Vast-training heeft gevolgd en nog veel meer moois.

Een mooi blad om jezelf of je geliefde cadeau te doen!

Hechting; waar hebben we het dan over?

Sutura is het Latijnse woord voor hechting. Maar je hoeft in mijn praktijk geen naald en hechtdraad, of andere medische attributen te verwachten. In mijn praktijk werk ik vanuit een hechtings- en emotiegerichte blik. Ieder mens is geboren met een behoefte zich te kunnen hechten aan een betrouwbare ander. Iedereen wil zich immers geliefd en gekend voelen. Wil gezien worden door een ander.

In de eerste drie levensjaren ontwikkel je een basis-hechtingsstijl, gebaseerd op hoe je primaire verzorgers (meestal de ouders) op je reageren. Is jouw primaire verzorger betrouwbaar, weet hij of zij jou gevraagd en ongevraagd te troosten in stressvolle situaties en leert diegene jou dat hij/zij er altijd is, ook al is diegene niet in de ruimte, dan ontwikkel je een veilige hechtingsstijl. Je ontwikkelt het vertrouwen dat je altijd op die persoon kunt terugvallen. Is je primaire verzorger – om welke reden dan ook – niet altijd op die manier betrouwbaar, dan ontwikkel je andere hechtingsstijlen en kan je bijv. angstig gehecht of vermijdend gehecht zijn. Als je als kind merkte dat jouw ouder jouw emoties al dan niet bewust niet kan hanteren, als je ouder bijvoorbeeld depressief is, leer je onbewust dat je stressvolle situaties  zelf maar moet oplossen.

Als we het hebben over een hechtingsstijl, dan hebben we het over de manier waarop je de wereld tegemoet treedt. Over het beeld dat je hebt van (de betrouwbaarheid en beschikbaarheid) van andere mensen. Over hoeveel zelfvertrouwen je hebt in die wereld, hoeveel mogelijkheden je hebt om jezelf te troosten en om met stress om te gaan en over in hoeverre jij steun zoekt bij een ander. Kortom: Wat je basisovertuiging is van de ander en  van jezelf. En daarmee ook hoe je met (belangrijke) anderen je relaties vormgeeft.

Eigenlijk kun je je hechtingsstijl goed vergelijken met een alarmsysteem.  Een alarmsysteem dat wordt aangelegd in de vroege kindertijd, en geactiveerd bij heftige gebeurtenissen. Je alarmsysteem kan heel gevoelig zijn (bijvoorbeeld als je angstig gehecht bent), soms is het meer een ‘stil alarm’ (als je meer vermijdend gehecht bent). Maar het gaat altijd af.

Je begint aan iedere nieuwe relatie met een bepaalde ‘blauwdruk’, met een onzichtbaar alarmsysteem wat je met je meedraagt. Dit klinkt voor sommige lezers wellicht als slecht nieuws, maar het goede nieuws is dat een hechtingsstijl kan veranderen. Je kunt, als je onveilig gehecht bent, leren om op de een ander te vertrouwen, uit te spreken waar je behoeftes en verwachtingen liggen, en daardoor samen bouwen aan een veilig gehechte relatie.  Je leert op elkaar te kunnen vertrouwen en kunt elkaar van daaruit ook weer wat meer ‘los’ laten in plaats van elkaar te claimen of onverschillig te zijn. Je emoties te uiten, wetend dat die informatie veilig is bij de ander.

Eigenlijk bouw je dan samen, met elkaar,  een nieuw, over het algemeen goed werkend systeem van met elkaar omgaan in tijden van stress en onveiligheid. Een soort ‘safe haven’.

De bedoeling van hechtingsgerichte therapie is dat we met elkaar in het hier en nu leren oude alarmsystemen te herkennen (en snappen waarom ze zo zijn aangelegd) en te de-activeren. En daar een nieuw, functioneel ‘systeem’ voor in de plaats gaan ontwikkelen met elkaar. Dat je leert om tegen de ander (je partner) te vertellen wat er in je binnenste gebeurt, welk alarm er als het ware ‘afgaat’ en dat je van elkaar weet welke zwakke, onbeschermde plekken er zijn om met elkaar aan een (hernieuwde) veilige, hechte en betrouwbare band te bouwen.  Een veilige basis te creëren .

En dát is dus de reden dat ik de praktijk ‘Sutura’ heb genoemd: omdat ik partners en gezinnen graag wil helpen die veilige basis (weer) te ontwikkelen.

Internationale dag van het geluk

Vandaag is het internationale geluksdag! Een dag waarop er talloze initiatieven zijn – nationaal en internationaal – om de wereld een beetje gelukkiger te maken.

In een tijd waarin er wereldwijd weer allerlei verdrietige gebeurtenissen zijn en de media onze aandacht daar ook naar toe trekken, is het helemaal niet gek om stil te staan bij kleine en grote geluksmomenten.

Met de lente in aantocht ligt liefdesgeluk ook weer op de loer. Vlinders in de lucht, vlinders in je buik, verliefdheid! Ik wil je uitdagen om het geluk vandaag eens thuis te zoeken. In de blik van je kind, je huisdier, je man of vrouw. Kijk elkaar eens extra diep en lang in de ogen, neem de tijd voor elkaar en vier het geluk!