Het (tijdelijke) nieuwe werken

Sinds het uitbreken van de coronacrisis, eigenlijk vooral sinds de “intelligente lockdown” voer ik mijn gesprekken met de cliënten via diverse beeldbelprogramma’s. Eerst moest ik er erg aan wennen en kostte het werk me erg veel energie, maar ik moet zeggen dat er ook mooie, onverwachte kanten aan zitten. Zo zit je “ineens” bij een gezin aan de keukentafel, komt er een zoon of dochter (die je alleen kent uit verhalen) ‘hoi’ zeggen, hangt er een mooie foto van een overleden huisdier in beeld, en kom je echt tot andere gesprekken omdat de huisgenoten zich vrijer voelen om “echte” gedoetjes te laten zien tijdens het gesprek.

Onlangs had ik een mooi gezinsgesprek waar ik de duplo weer even kon laten ‘spreken’. Én het e.e.a. uit het boek van mijn collega Jacqueline Tournier (jij en stress, een hersenles) kon visualiseren. Voor de geïnteresseerde: in het boek legt Jacqueline de werking van emoties uit met een aantal dieren. De neocortex, ofwel de uil, het lymbische systeem oftewel de dolfijn die symbool staat voor de emoties en de hersenstam, ofwel een krokodil die zijn tanden laat zien, bevriest of zichzelf onder water laat verdwijnen (meer info: www.flowingrow.nl). De kunst is: weet je welk krokodillengedrag je laat zien, weet je welke emoties er allemaal zijn en kun je daar voor leren zorgen?

En tóch kan ik niet wachten tot ik mijn cliënten weer in het echt kan zien!

Het kostte even wat creativiteit om te zorgen dat zowel de poppetjes als ikzelf in beeld waren 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *