Lessen van Sue Johnson – 1

bron: www.azquotes.com

Bovenstaand citaat van Sue Johnson inspireert mij om met jullie iets te delen over het effect van het delen van je diepste emoties met je partner.

In mijn gesprekken met cliënten vergelijk ik binnengehouden emoties met een bal die je onder water probeert te duwen. Ik weet niet of je het weleens geprobeerd hebt, maar neem van mij aan: het kost je veel energie en als de bal onder je vandaan glipt, schiet ‘ie zomaar ongecontroleerd weg.

In ons leven – en in het contact met mensen om ons heen – doen we prettige ervaringen op met bijbehorende emoties, maar krijgen we ook te maken met lastige kwesties, verdriet, verlies, teleurstelling, soms zelfs trauma.
Veel van ons leren dat we die lastige emoties binnen moeten houden. Een ander er niet mee moeten lastig vallen. Verstoppen, want dan vergeet je ze. Bij trauma in de vroege kindertijd wordt zelfs vaak gezegd: ‘maak die slapende honden maar niet meer wakker’. Maar dan merk je dat je er door wordt overspoeld, ineens “uit de bocht vliegt” om iets heel anders – de bal schiet ongecontroleerd de lucht in – of dat je met je partner in een ingewikkeld conflict terecht komt waarbij het eigenlijk helemaal niet meer gaat over het hier en nu maar over wat jou toen is aangedaan in je jeugd door die belangrijke ander.
En je wordt eigenlijk gedwongen om die ingewikkelde emoties onder ogen te zien, en die te gaan leren reguleren op een gezonde manier. Zonder boos te worden op jezelf of een ander, zonder je eindeloos schuldig te voelen of zonder de hele wereld de schuld te geven. Mét begrip en empathie voor jezelf. De bal eigenlijk niet langer krampachtig onder water houden, maar laten drijven en besluiten wat je ermee wilt: weg laten drijven (en de negatieve emoties loslaten) of achter je aan laten drijven (en het waardevolle uit de gebeurtenis mee te nemen je verdere leven in).

Hoe doe je dat? Je kunt diverse vormen van traumabehandeling ondergaan, je kunt diverse vormen van therapie volgen, maar in mijn overtuiging is de meest krachtige manier om aan de slag te gaan met dergelijke emoties en traumatische gebeurtenissen, om dit sámen te doen – om ze met je geliefde te (leren) delen. Het vraagt kwetsbaarheid, openheid, en het vraagt soms begeleiding van een derde, een therapeut. Maar het geeft zoveel verrijking als je samen deze stormen aan leert kunnen! Want wat je deelt, is niet langer meer verstopt – je hoeft de energie niet meer te stoppen in het “onder water houden van de bal”. Je snapt dat jullie beiden met bal-last in de relatie zijn gestapt en kunt deze last samen dragen.

In de therapiekamer zie ik het regelmatig gebeuren dat mensen leren hun diepste emoties in vertrouwen uit te spreken naar de ander. Het zijn voor mij de meest emotionele – en mooie – momenten. Het vervult mij keer op keer van dankbaarheid dat ik van die momenten getuige mag zijn, en van hoop: sharing is caring – of.. caring is sharing!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *